Sithonia is gelegen in het district Macedonië, uiteraard niet te verwarren met het land Macedonië! Het ligt ten westen van Athos en ten oosten van Kassandra. Sithonia is aan de oostkant omgeven door de Golf van Singitikos en aan de westkant door de Golf van Toronios. Thessaloniki bevindt zich op ongeveer 120 kilometer afstand in noordwestelijke richting. De beste maanden om Sithonia te bezoeken zijn mei, juni, juli, augustus en september. De gemiddelde tempratuur in deze maanden varieert namelijk van een aangename 22 graden tot 28,8 graden. Sithonia telt 12.420 inwoners.

Sithonia geologisch

Sithonia heeft een oppervlakte van 516 km² en de hoogste berg Itamos heeft een top van 808 meter. Het eiland is erg groen maar ook ruig en bergachtig. Ondanks zijn bergachtige karakter beschikt het over veel natuurschoon. Vrijwel het gehele schiereiland is dan ook bedekt met dennenbossen, olijf- en wijngaarden. Het schiereiland is uitstekend bereikbaar, mede vanwege zijn goede provinciale weg die zonder al te veel bochten langs de kust leidt. Ook de dorpjes zijn veelal aan diezelfde kustlijn gelegen vanwege de mooie goudgele stranden met heldere blauwe baaien.

Bereikbaarheid Sithonia

Sithonia heeft geen luchthaven. De dichtstbijzijnde luchthaven is die van Thessaloniki. Vanaf de luchthaven van Thessaloniki is het ongeveer anderhalf uur rijden naar het schiereiland. Men kan Sithonia ook per bus of taxi vanuit Thessaloniki bereiken.

De geschiedenis van Sithonia begint al in 3000 vr. Chr. toen Neolithische gemeenschappen zich hier vestigden. Ook in de klassieke- en Romeinse perioden waren er nederzettingen in het gebied van Elia, St. George, Castires en Lagomandra. De inwoners van Sithonia zijn volgens de geschiedenis van Frygische afkomst en vestigde zich op Sithonia in de 8e eeuw voor Chr.  Ten tijde van de Perzische Oorlog behoorde een deel tot het Perzische Rijk, maar na dit tijdperk sloot het zich aan bij de Atheense league. In het achtste jaar van de Peloponnesische oorlog (423 BC, welke begon in 431 v. Chr. tot 404 v. Chr.) besloot de Spartaanse generaal Brasidas een deel van het schiereiland in te nemen, ten koste van de Atheners. Brasidas kon het stuk land slechts voor een jaar behouden toen de Atheners het eiland weer terug veroverde. In 348 vr. Chr. werd een gedeelte van Sithonia veroverd door Philipos II (vader van Alexander de Grote) en in 168 vr. Chr. werd het schiereiland onderdeel van het keizerrijk van Rome. Na deze tijd is er weinig bekend over de verdere geschiedenis, maar wel is bekend dat het gebied continue bewoond is tot ongeveer de 15e eeuw. Gedurende deze tijd behoorde het grootste gedeelte van het schiereiland tot het monnikendom Athos. Pas in 1922 begon het eiland weer op te bloeien. Vanaf die tijd werden er veelal vissersdorpjes gesticht door vluchtelingen die vanuit Klein-Azië hun toevlucht op dit schiereiland zochten. Sindsdien is Sithonia een typisch Grieks schiereiland geworden met zijn vele vissersdorpjes, vrijgevige en gastvrije cultuur en traditioneel Griekse keuken.   

Volgens de mythologie is Sithonia vernoemd naar Sithon, de Koning van Macedonië en de zoon van Poseidon en Ossa. Hij zou gewoond hebben op de vlaktes achter de rivier Strymon. Zijn enige dochter was Pallene, die bekend stond om haar oogverblindende schoonheid. Volgens de legende vermoorde Sithon iedereen die om de hand van zijn dochter kwamen vragen, totdat Pallene stiekem een hartstochtelijke liefdesrelatie kreeg met Cleitus. In het geheim trouwden ze en toen Sithon overleed, werd Cleitus de nieuwe koning van Macedonië.

Sithonia zou tevens onderdeel zijn geweest van een van de meest indrukwekkende mythologische verhalen ooit, die zich afspeelden in het gehele gebied van Chalkidiki. Het gaat hier om de oorlog tussen de goden en de giganten. Deze oorlog wordt in het Engels ook wel "Gigantomachy" genoemd en werd gevoerd om de macht over de gehele wereld te krijgen. De Giganten waren zonen van Gaia en Uranus en waren geboren in Phlegra, dat zich bevindt op het schiereiland Kassandra. Deze Giganten waren enorm groot, ruig, harig en bebaard. Een aantal van hen waren de gevreesde Porphyrion, de leiders Alcyoneus en Enceladus. Tijdens deze oorlog zouden deze drie giganten zijn veranderd in wat nu de drie vingers van Chalkidiki zijn, door toedoen van de Olympische goden en godinnen zoals Poseidon en Athena. De Gigant Athos zou tijdens deze oorlog de gelijknamige berg richting de goden hebben geslingerd om ze zo te verslaan. Na een lange strijd overwonnen de Olympische goden deze epische strijd, welke meermalen is verfilmd in de hedendaagse filmindustrie. Het verhaal gaat dat een van de Giganten, Enceladus door de pijl van Athena zou zijn geraakt, waardoor hij onder de grond begraven raakte, maar niet dood was. Hierdoor probeerde hij van tijd tot tijd zich nog vrij te breken van de aarde die over hem heen lag, waardoor er regelmatig aardbevingen plaatsvonden.