Adamas

Het dorp is gebouwd op een heuvel boven de haven. De straatjes lopen vanaf zee de heuvel op waar een kerk bovenop staat. De meest recente uitbreiding van Adamas is in het oosten. De promenade, de restaurants en de taverna’s langs het water waar u 's avonds een heerlijke wandeling kunt maken.

Plaka

De hoofdstad van Milos ligt goed beschut tegen piraten op een rotsachtige uitloper die beschermd wordt door een  Kastro.

De oude stad

Het oude Plaka bezichtigd u in circa twintig minuten. In de straatjes, die het dichts bij het pleintje liggen, vind u alle winkels. Het dorp heeft een bepaalde charme met zijn huizen die elk voorjaar worden geschilderd en zijn talloze kerken. Maak een wandeling in het westelijke deel, dat langs de klif ligt. Hier ziet u, helaas alleen vanaf de buitenkant, de leuke, geheel stenen katholieke kerk van de stad. Vanaf het terras van de orthodoxe kerk er vlak boven, heeft u een indrukwekkend uitzicht op het westen.

Kastro

Een erg mooie wandeling naar Kastro boven Plaka. De vestiging waarvan grote delen van de muur nog overeind staan, is indrukwekkend. Het bouwwerk wordt gekroond door een kleine kerk waaromheen het uitzicht prachtig is bij zonsondergang. Hoofdplein van Plaka, ga het eerste straatje rechts.

De omgeving van Plaka

Tripiti

Tripiti, ten zuiden van Plaka, is een klein dorp dat boven op een heuvel ligt en bewoond wordt door landbouwers. De twee taverna's zijn alleen in het toeristen seizoen geopend en de enigste winkel in het dorp is de bakker die op de hoek bij de bushalte zit. In een klein halfuurtje wandelt u door de twee straatjes, waarbij het laagst gelegen straatje een mooi uitzicht bied op de baai met daaronder het kleine vissershaventje van Klima. Ga voor een weidser uitzicht naar de bergkam boven de stad waar een tiental molens staan.

Kilma

Leuke vissershaven. Alle huizen lijken op elkaar; een woonverdieping en de begane grond om de boot en het vissersmartiaal op te bergen. Ze staan in een rij langs de zee en alleen de kleur van hun deuren en ramen verschilt. evenals hun staat van onderhoud. Hoewel sommige nog steeds het eigendom van vissers zijn, lijken anderen te veranderen in vakantiewoningen.

Mandrakia 

Het vissersdorp Mandriaka is een zeer juweeltje. De ronde haven biedt plaats aan niet meer dan een tiental boten. Net zoveel huizen, een kerk en een taverna vormen de rest van het dorp dat tegen een rotskaap aan de noordkant ligt. Buiten het seizoen woont hier slechts een handjevol mensen; de meeste huizen zijn vakantie woningen.

Pollonia

Het dorp Pollonia, in het uiterlijkste noordoosten van Milos, is het punt dat het dichtsbij het eiland Kimolos ligt. De wijk rond de baai is onveranderd gebleven, met een tiental vissersboten en, aan de kade, twee taverna's en een kafeneion. Aan de andere kant van de haven, achter het strand tot aan de zee, wordt een enorm vakantiedorp gebouwd voor de Griekse toeristen die worden aangetrokken door het veilige strand langs de westkust van de baai van Pollonia. De haven moet worden aangedaan door wie een dagje naar Kimolos wil, waar het schip de Karamitsos enkele malen per dag naartoe vaart.

De stranden zijn uniek op Milos!

De verscheidenheid en de kleuren van de stranden zijn indrukwekkend: u zult een diversiteit aan kleuren zoals wit, zwart, zand, kleine stenen of gemalen schelpen tegen komen. Maar ook de zee heeft prachtige kleuren: smaragd groen, zacht blauw of juist diep blauw. De kust van Milos is een aaneenschakeling van kleine stranden die ontstaan zijn door het voortdurende werk van de zee op de rotsen. Mooie voorbeelden hiervan zijn o.a. Sarakiniko, Agios Konstantinos, Papafragas en Kapros. De meeste stranden kunnen per auto  worden bereikt worden, anderen, zoals Kleftiko, zijn alleen per boot bereikbaar. De kustlijn is van een unieke schoonheid, de kleurschakeringen zijn adembenemend, u kunt dit het beste vanaf zee bewonderen . Boottochten vertrekken vanuit Adamas en Pollonia. Sommige stranden (Firiplaka, Ag. Kiriakì, Firopotamos, Provatas, Mitakas enz.) hebben faciliteiten zoals ligstoelen en parasols en/of bars. In de plaats Paliohori zijn er ook restaurants.

In het noorden:

Firopotamos

Een kleine mooie baai met vissers huizen.

Mandrakia

Een kleine juweel met kleine huizen met waarheidsgetrouwe vissershuisjes.

Sarakiniko

Een maan-achtig, ongelooflijk witte rotskust met een kleine baai.

Ag. Konstantinos

Een andere beschutte aanlegplaats voor boten door prachtige rotsen omgeven.

Papafragas

Een verborgen strandje tussen hoge, rotsachtige wanden.

Pollonia

Een mooi zandstrand met bomen.

In het zuiden:

Paliochori

10 km. van Adamas, misschien het meest interessante strand, met kleine steentjes. Hotspots van thermisch water.

Aghia Kiriakì

Lang strand, zand en schelpen.

Tzigrado

Sneeuw-achtige wit zand wordt omlijst door de blauwe zee.

Firiplaka

Groot zandstrand met gekleurde kiezelstenen.

Provatas

Roodachtig fijnzandige strand.

Gerontas

Klein strand van zwart zand, bogen en grotten.

Andere stranden:

Stranden en plaatsen binnen de Golf: Papakikinò, Hivadolimni, Klima, Fourkovounni, Agia Marina en Embourio. Een must is ook het strand van Plathiena, in het noordwesten van het eiland. Ten westen van het eiland: Triades, Agios Joannis, Ammudaraki.East van het eiland: Paliorema, Kastana.

Dé Venus van Milos (Melos)

Bij opgravingen op het eiland werd onder andere in 1820 de beroemde Venus van Milo gevonden (eigenlijk Aphrodite van Melos, thans in het Musée du Louvre te Parijs).

Uit archeologische opgravingen blijkt dat het eiland reeds in het neolithicum bewoond was. In de Minoïsche tijd leverde Melos vulkanisch glas (obsidiaan) voor de vervaardiging van siervoorwerpen aan Kreta. Na de komst van de Doriërs in Griekenland (ca. 1100 v.Chr.) werd het eiland vanuit Laconië gekoloniseerd. Tijdens de Peloponnesische oorlog, toen Melos weigerde zich bij de Delisch-Attische Zeebond aan te sluiten, stuurde Athene in 416 v.Chr. een strafexpeditie. Thucydides vertelt hoe de Atheense gezanten eerst onderhandelden op hooghartige en cynische toon; toen de Meliërs echter weigerden het hoofd te buigen voor het Atheense imperialisme, werden alle mannen gedood en de vrouwen en kinderen als slaven weggesleept. Naar aanleiding van deze humanitaire ramp schreef Euripides zijn tragedie Trojaanse vrouwen.

Oud-Melos

Van de antieke stad Melos, die van 1000 v. Chr. tot 1000 na Chr. werd bewoond, zijn nog maar een paar overblijfselen te zien. In de buurt van Tripiti. Het best bewaard is het Romeinse theater. Direct daarboven is een vroegchristelijk doopfont te vinden. Aan de weg van het theater naar de catacomben liggen de ruïnes van de stadsmuren en een ronde toren. De catacomben behoren tot de uitgestrekste van Griekenland, maar zijn slechts voor een beperkt deel toegankelijk voor het publiek. Van de 3e tot de 5e eeuw werden hier christen begraven.

Filakopi

De voorloper van Oud-Melos lag aan de rotsachtige noordkust, een tussen 2300 en 1100 v. Chr. bewoonde nederzetting uit de Bronstijd. Een deel van de verdedigingswal is nog intact.

Het eiland Milos is onlosmakelijk verbonden met het beeld van de 'Venus van Milo'. Van alle overgebleven beelden van Aphrodite (Venus) is dit de mooiste en het meest bekende beeld. Het bovenste deel van het lichaam is onbedekt, de onderste ledematen vanaf de heupen zijn met een fragiel en sereen gewaad bedekt. De armen zijn verloren gegaan zodat het moeilijk te zeggen is hoe de kunstenaar haar wilde uitbeelden.

Aphrodite (Venus) was de godin van de schoonheid de liefde, de lach en ook wel  het huwelijk (de echte beschermgodin van het huwelijk was Hera, de vrouw van Zeus). Volgens sommigen was ze de dochter van Zeus en Dione, de godin van de vruchtbare vochtigheid, maar anderen zeggen dat ze werd geboren uit het schuim van de zee.

De nimfen van de zee waren de eersten die haar ontdekten. Ze zagen een baby dat gewiegd werd op een grote, blauwe golf en ze brachten het direct naar een van hun koralen verblijven diep onder water. Vol liefde en tederheid verzorgden ze het kleine meisje en ze voedden het op en onderwezen het kind met veel aandacht. Toen de opvoeding van het meisje voltooid was, vonden de nimfen dat het tijd was dat het meisje de andere goden zou leren kennen. Dus namen ze het mee naar de oppervlakte van de zee, al die tijd was ze onderwater geweest in de koralen grotten van de nimfen. Er verzamelde zich een grote menigte tritonen (begeleiders), okeaniden (de drie duizen dochters van Okeanos, de Oceaan) en nereïden (dochters van Nereus en Doris, elke dochter vertegenwoordigt een facet van het zeeleven zoals de golven, kusten, krachten, stranden etc.) om haar heen, die luid blijk gaven van hun bewondering voor het mooie, bekoorlijke wezen.

Ze brachten haar allerlei mooie geschenken uit de zee zoals: parels, mooie schelpen en prachtige stukken koraal, die ze uit de diepte hadden opgedoken.

Toen legden de godheden haar zachtjes op een golf en vertrouwden ze haar toe aan de zorg van Zephyros', de zachte westenwind, die zorgde dat er een heerlijk verkoelend briesje waaide wat haar naar het eiland Cyprus liet drijven.

De vier mooie Horen (de vier Jaargetijden), dochters van Zeus en Themis, de godin van de rechtvaardigheid, stonden al op het strand om haar te verwelkomen. Maar zij waren niet de enigen, ook de drie Charites waren aanwezig, de dochters van Zeus en Eurynome. Toen ze de godin op de golf zagen, wilden de Charites, die Aglaia (zij staat voor schoonheid en glans), Euphrosyne (zij staat voor vreugde) en Thaleia (zij staat voor opbloeiend geluk) heetten, niets liever dan hun liefde voor hun nieuwe meesteres tonen.

De golf waarop Aphrodite lag kwam steeds dichterbij en de Horen met hun rooskleurige boezems waren, net als de Charites, vol ongeduld om de nieuwe godin te ontmoeten. Eindelijk bracht de wind de mooie Aphrodite veilig aan land, op het strand. Ze stond op en op het moment dat haar voet het witte zand aanraakte, bogen alle aanwezigen diep om haar onovertroffen schoonheid eer te bewijzen.

Vol bewondering en eerbied keken ze haar aan, terwijl ze haar natte haren afdroogde. Toen ze zichzelf zo enigszins gefatsoeneerd had, vertrok ze met haar volgelingen naar de berg Olympos om daar de andere goden en ook oppergod Zeus te leren kennen......

Het eiland Milos leent zich uitstekend voor het maken van excursies. Een van de bootexcursies naar de prachtige kustlijn van Milos is eigenlijk een absolute must! U kunt ook heerlijke wandelingen maken op het eiland. En natuurlijk behoort een uitstapje naar het eilandje Kimolos ook tot de mogelijkheden.

Kilomos

Het eilandje (slechts zo'n 700 inwoners) ligt op ongeveer een half uurtje varen van Pollonia en vormt een wereld apart. Op het hele eiland zijn niet heel veel bedden beschikbaar en staat het toerisme nog behoorlijk in de kinderschoenen.

Wandelen

\Het eiland Milos leent zich ook uitstekend voor het maken van prachtige wandelingen.

 

 

 

Milos is op een bepaalde manier het meest typische Cyladische eiland; het stond verschillende keren in de geschiedenis in het middelpunt van de belangstelling zodat er ook nu de dag van vandaag veel te zien, te doen en te beleven valt.

Met de huurauto die inclusief is voor de gehele reisperiode kunt u prachtige tochten maken naar bijvoorbeeld de rotsformaties in het zuiden van het eiland bij Kleftiko. Unieke rotsformaties midden in zee.

De hoofdstad Plaka is een aanrader, maar ook de havenplaats Adamas. De kerk van Plaka uit de 10e eeuw is een bezoek waard. Het museum met vondsten van het eiland. Helaas de originele Venus staat in het Louvre van Parijs en niet op het eiland waar dit beeld in 1820 bij een boer opgegraven werd.

De belangrijkste opgravingen op Milos vindt u bij Filakopi in het noordoosten van het eiland. In 2600 v. Chr. begon de nederzetting zich te ontwikkelen tot een van de meest belangrijkste vroeg Cycladische centra.

Naast de vele mooie wandelingen op dit eiland kunt u daarnaast natuurlijk genieten van zon, zee en strand en vooral lekker eten!

 

 

• 1 flinke lamsbout;
• 350 gram geschilde, nieuwe aardappelen (in vieren gesneden);
• 1 bos grof gesneden lenteuitjes en 1 grote uit klein gesneden;
• 250 gram ontvelde, ontpitte en in stukjes gesneden tomaten, blikje met tomaten stukjes kan ook;
• 80 ml olijfolie;
• 4 tenen geschilde knoflook, waarvan u dunne plakjes snijd;
• 1 bosje munt, geplukte blaadjes, wat tijmblaadjes en rozemarijn;
• 150 gram kefalori of pecorino kaas (kan eventueel weggelaten worden);
• 2 uitgeperste citroenen (sap);
• 150 ml rode wijn;
• 2 lepels gedroogde oregano;
• zout en versgemalen peper.

Benodigde materialen

• bakpapier en bindtouw

Bereiding

Verwarm de oven voor op 180 graden. Maak met een scherp mes rondom inkepingen in de lamsbout; steek hierin de schijfjes knoflook en wat zout en peper. Wrijf de lamsbout in met citroensap. Meng de aardappelen, stukjes bosui en tomaten in een grote kom. Schenk er de olijfolie bij, voeg de munt, tijm en oregano toe en bestrooi met zout en peper. Hussel de ingrediënten goed door elkaar, met uw handen, zodat alle smaken goed vermengen. 

Neem een groot stuk vetvrij papier en vouw het dubbel om lekken te voorkomen. In  aluminiumfolie kan ook maar let op:  in dat geval kleurt het vlees NIET bruin. Leg alle ingrediënten in het midden op het papier en leg daarop de lamsbout. Schenk er de wijn en het achtergebleven vocht uit de kom over (desgewenst extra olijfolie) en leg de stukken kaas tussen de lamsbout en de groenten. Pak de uiteinden van het bakpapier, houd ze omhoog en draai ze in elkaar. Bind het pakket dicht met touw, leg het in een stevige, licht met olie ingesmeerde ovenschaal en schenk er wat water bij. Zet de oven terug op stand 160 graden en laat de lamsbout zo'n twee uur garen. Serveer in plakken.

Uiteraard kunt u ook kleine lamsbouten nemen en ze per portie verpakken en per persoon serveren in het bakpapier. U verdeelt dan alle ingrediënten over de pakketjes, dit recept is goed voor 4 personen.

Lekker met een Choriatiki (Boeren)salade en een glas (Griekse) rode wijn.

 

Kali sas orexi, eet u smakelijk!