Dorpen op Kithnos

Merihas

Enkele tientallen witgeschilderde, kubusvormige huizen met blauwe luiken: het is moeilijk te geloven dat Merihas de enige actieve haven en het economische centrum van het eiland is.

De omgeving van Merihas

Flambouria

Met zijn twee kleine stranden is dit een goede badplaats, maar er zijn geen tot weinig faciliteiten. Ga langs het strand naar het zuiden en langs de heuvel, de weg loopt nog circa 50 meter door en komt dan uit op een strand dat net zo aantrekkelijk is als het hoofdstrand. Tussen de twee stranden zit een taverna die tijdens het toeristen seizoen geopend is. Flambouria ligt op 8 kilometer van Merihas.

Panagia Kanala

Kanala, aan de oostkust van Kythnos, is de favoriete badplaats van de Atheners die hier veel vakantie woningen hebben. Er zijn een aantal tavernes. Onderaan het dorp ligt het langste zandstrand van het eiland dat uitkijkt op Serifos. Panagia Kanala ligt op 10 kilometer ten zuiden van Merihas.

Dryopis

Geplaveide straatjes die ontoegankelijk zijn met een voertuig. Alleen begaanbaar voor muilezels en voetgangers. Na wit, is blauw de overheersende kleur. Vanuit Marihas is er slechts een toegangsweg. Parkeer op het pleintje en dwaal vervolgens door de straatjes. De kerk is vlakbij het plein. Als u naar rechts gaat, is rechts daarvan een straatje waar u het belangrijkste aan winkels en het sociale leven van Dryopis vindt. Het winkeltje van een pottenbakker, twee snackbars, een bakker en een kruidenier. Bezoek ook het kerkhof in het oosten van het dorp. Hier vindt u de meeste bomen van dit verder vrij kale eiland. Dryopis ligt op 5 kilometer ten oosten van Merihas.

Het noorden van Kithnos

Kithnos - stad (Chora)

De hoofdstad Chora (of Messaria) is gebouwd op een plateau. Het typische Cycladen stadje dat opvalt door mooie kerken met indrukwekkende iconostases van o.a. houtsnijwerk en en ook prachtige heiligenafbeeldingen (de Agios Savvas, de Sotira Kerk, de Agia Triada en de Theologos Kerk). Bij het Klooster Panagia tou Nikou dat op een schilderachtige heuvel is gebouwd wordt op 15 augustus een traditioneel feest gehouden.

In de buurt van de hoofdstad zijn meer bomen, meer bloemen, en meer landbouwgrond dan in de andere delen van het eiland. De straatjes van Chora, die kenmerkend zijn voor de Cycladen met hun witte huizen en bestrating met wit geverfde motieven, lijken echter verlaten. Geen winkels, rommelige gesloten luiken en huizen die langzaam in verval raken. De kerk is erg mooi, witgekalkt zoals het hoort en met een grote klok op manshoogte om de weinige gelovigen op te roepen. Circa 7 kilometer ten noorden van Kamares.

Loutra

Loutra, de enige badplaats van het eiland, ligt op de noordoostpunt van Kithnos, rond een goed beschutte baai waar watersporters komen. De plaats staat sinds de Oudheid bekend om zijn thermale bronnen die reuma zouden verlichten. Alleen de concentratie van taverna’s, die door Grieken worden bezocht, kan in het uiterste geval toeristen trekken. Neem vanuit Merihas de weg naar Chora en neem de richting Loutra.

Stranden van Kithnos

Merihas

In de buurt van Merihas zijn vele leuke stranden. De stranden het dichts bij Merihas zijn te voet bereikbaar vanaf de weg naar Chora. Het eerste heeft in het toeristen seizoen een taverna, de andere liggen verder, maar zijn veel minder druk.

Chora

In de omgeving van Kithnos-stad. Een mooi afgezonderd strand dat beschut is tegen de wind en deels in de schaduw ligt. Ga, vlak voordat u in Chora komt, linksaf richting Apokrousi Kolona. De weg slingert zich door een rij heuvels waar geiten en schapen ronddartelen.

Behalve het strand bij Panagia Kanala kan men ook fijn zwemmen bij Merihas, Episkopi, Flamboeria baai (alleen per motorbootje bereikbaar), Loutra en Agios Stefanos.

De rijke geschiedenis van Kithnos

Kithnos kan aanspraak maken op een van de oudste nederzettingen van de Cycladische eilanden, een mesolithische nederzetting (10000 v.Chr. – 8000 v.Chr.) bij Maroula in het noordoosten. De opgraving, dicht bij het dorp Loutra, ligt aan de kust, waarvan grote delen in zee verdwenen zijn. Bij de opgravingen in 1996  zijn nog intact zijnde menselijke skeletten gevonden, samen met een deel van een stoep, waaruit blijkt dat het om een 'vaste' nederzetting ging, waarschijnlijk van jager-verzamelaars.

Prehistorie

Vondsten uit het derde millennium v.Chr. (eerste Cycladische periode) in Skoeriés in de buurt van de hoogste piek van het eiland, Mt. Profitis Elias, suggereren dat Kithnos een leverancier van grondstoffen voor metaal naar andere eilanden tijdens de bronstijd was. Overblijfselen van koperen smelterijen en openlucht kopermijnen werden onderzocht in 1984-1985.

De vroegste bewoners van het eiland bekend bij historici werden de Cariërs, een pre-Helleense stam die waarschijnlijk gelieërd aan of onder de heerschappij van de Minoërs, die uiteindelijk werden gedwongen door de druk van een invasie van andere stammen zich te verplaatsen en te vestigen in Klein-Azië. Herodotus (boek viii, 73).In de 13e eeuw v.Chr., een andere pre-Helleense stam, de Dryopes, oorspronkelijk afkomstig van het Griekse vasteland in de buurt van Mount Parnassus, geëmigreerd naar de eilanden, eerst naar Euboea (Evia) en later verspreiden zij zich  naar Kea, Kithnos, en verder. Deze stam heeft waarschijnlijk geleid tot de naam van een van de twee belangrijkste dorpjes, Dryopis of Dryopida. Sommige bronnen zeggen dat het eiland haar naam ontleende van koning Kythnos van de Dryopes; anderen stellen dat het om een mythische figuur gaat in plaats van een historische figuur.  Dat de Dryopes uiteindelijk vluchtten ook onder druk van Ioniërs, die geëmigreerd waren vanaf het Griekse vasteland toen de Dorische stammen opkwamen vanuit het noorden.

Een Hellenistische opgraving op Vryokastro, boven de baai van Episkopi in het noordwesten van het eiland, werd gedeeltelijk opgegraven halverwege de 20ste eeuw. Men vond er plattegronden van huizen en een heiligdom. In Griekse krantenartikelen van 19 December 2002 kondigde archeoloog Alexandros Mazarakis-Ainian een spectaculaire ontdekking aan: een inner sanctum (adyton) van de tempel werd intact en niet geplunderd gevonden. Meer dan 1.400 objecten, met inbegrip van kostbare juwelen en goud, zilver en brons, terracotta beeldjes en beschilderde vazen, werden opgegraven uit wat de archeologen hebben vastgesteld, een 2.700-jaar-oude tempel gewijd aan Hera, vrouw van Zeus, of Aphrodite, de godin van de liefde. De vondsten dateren voornamelijk uit de 7de tot de 5e eeuw V.Chr. Vryokastro werd bewoond tot de Romeinse tijd. In dit tijdperk, werden de eilanden van de Cycladen frequent aangevallen door piraten, en misschien om deze reden, is zijn de belangrijkste nederzettingen verhuisd naar het binnenland en naar meer verdedigbaar locaties.

Overblijfselen van een oude nederzetting, met uitgebreide stenen muren, zijn te vinden in het noorden op de landtong. Deze opgraving, genaamd Kastro (Grieks voor kasteel), was waarschijnlijk de hoofdstad van het eiland van ongeveer de 1e eeuw tot aan het Byzantijnse tijdperk en de Frankische periode. Deze plaats lijkt bijna onveroverbaar, aan drie zijden is een steile wand (150 m) naar de zee. De vierde zijde kan via een smal pad, die  gebarricadeerd was met een dikke, hoge muur, waarvan delen er nog zijn (samen met muren van huizen). Er is echter bewijs dat de stad werd verwoest en meerdere malen herbouwd werd. De bevolking schommelde in aantal drastisch tijdens deze periode en ten tijde dat het eiland door plunderaars en pest.

 

Waarom de hyacint maar zo kort bloeit

In de tijd dat de goden van de Olympus nog naar de aarde afdaalden om zich onder de mensen te begeven, regeerde in een ver land de oude koning Amyklas. Zijn trots was zijn zoon Hyacinthus, een knappe jongeman met prachtig lang haar. Door zijn mannelijke schoonheid viel hij zelfs bij Apollo - de stralende god van het licht - in de smaak. De god maakte wandelingen met hem, zwierf met hem door de bergen en ging met hem op jacht, en wedijverde met hem in het discuswerpen.

Hyacinthus hield van Apollo en gaf aan hem de voorkeur boven ieder ander, en dat zette wel eens kwaad bloed. Ook de God van de Wind vergaf het hem niet en zon op een afstraffing.

Op een dag waren Apollo en zijn jonge vriend weer eens bezig hun krachten te meten in het discuswerpen. Apollo, die de eerste beurt had, zwaaide zijn arm ver naar achteren en slingerde de schijf hoog de lucht in, zo hoog dat hij het wolkendek bereikte. Toen de discus de aarde weer begon te naderen liep Hyacinthus er snel naar toe om hem op te rapen en zelf een worp te wagen.

Maar de discus stuitte af op een rotsblok en de God van de Wind sloeg met zijn geweldige adem Hyacinthus de schijf tegen het hoofd. Apollo, die alles had zien gebeuren, snelde toe en ving de jongen op met zijn sterke armen. Hij legde geneeskrachtige kruiden op zijn wonden, maar het uitdovende leven kon hij niet meer redden. De knappe jongeman zakte in elkaar als een verlepte bloem.

Apollo huilde, klaagde, wilde zich van het leven beroven. Maar hij bedacht zich onmiddellijk weer, want omdat hij een god was mocht hij niet sterven. Hij zou de jongen voortaan in zijn liederen bezingen, en hem in een prachtige bloem veranderen.

Al gauw schoot uit het bloed van Hyacinthus een prachtige, paarse bloem omhoog, die voortaan iedere lente zou bloeien. Ze bloeit maar kort, zoals ook het leven van Hyacinthus kort was. Want aan hem ontleent de bloem haar naam, naar hem noemen wij haar hyacint.

Excursies op Kithnos

U kunt op het eiland Kithnos leuke rondritten maken met de huurauto die inclusief bij uw verblijf op Kithnos inbegrepen is. Onze top 10 kan prima als leidraad dienen voor de bezienswaardigheden op het eiland. In het zomerseizoen worden er ook leuke boottochten aangeboden vanuit Loutra.

Kithnos leent zich uitstekend om zelf erop uit te trekken! Leuke dagtochten met de huurauto eventueel gecombineerd met een mooie wandeling op dit bijzondere eiland. Er zijn op het eiland diverse wandelingen uitgezet.

Een prachtige wandeling

Chóra - Panagía tou Níkous - Agios Stéfanos

Deze wandelandeling verloopt langs veel mooie paden. Ook het strand van Agios Stéfanos is aangenaam, zodat de hele wandeling in combinatie met het strand voor een afwisselende dag kan zorgen.
Een alternatieve wandeling naar Agios Stéfanos is bewegwijzerd met (5).

Een korte verkenning van Chóra en de wandeling tot aan de Panagía tou Níkous vraagt ca. een kleine 20 minuten; daarna is het via prachtige, eenzame paden nog ca. 1u30 tot aan het strand van Agios Stéfanos.
De totale wandeltijd bedraagt tussen de 1u45 en 2 uur. U kunt picknicken onderweg, maar u kunt ook lunchen in de aangename taverne 'O Kántris' niet ver van het strand van Agios Stéfanos. U kunt terugkeren naar Chóra met een taxi, maar het is ook mogelijk via de variant van deze wandeling te voet terug te keren - een tocht van ca. 1u30.

Route

In Chóra start de wandeling bij het kruispunt van de wegen naar Mérichas en naar Loutrá. We gaan de hoofdstraat in, maar we nemen direct het straatje rechts in de richting van het kerkje van Agios Savás Sotíras. Ervoor gaan we links, nu in de richting van het mooie kerkje van Agia Triáda.
Rechts van Agia Triáda zien we allerlei antieke overblijfselen, maar wij gaan links van de kerk via een trap weer naar de hoofdstraat. U loopt naast het kerkje van Panagía tou Kástrou en wandelt verder de hoofdstraat door, met de toeristische terrasjes en winkeltjes. Zo komt u voorbij Agios Theológos, de grote kerk met de witte koepel en met de klok opzij; daarna gaat u even links bij een groentewinkel en dan door een kamára (doorgang met boog). U gaat even rechts - een (5) voor de alternatieve wandeling naar Agios Stéfanos wijst hier naar links, maar die aanduiding negeert u.U slaat dus rechtsaf en direct weer links en zo komt u langs nog een kerk, Agios Chrysóstomos (met een mooie boom), waar u links, dus oostwaarts, het dorp uitloopt - let op de vele vloerschilderingen met bloemen en scheepjes. Na in totaal een 10 minuten bent u aan het eind van het dorp en begint een geplaveid pad (wegwijzer naar Panagía tou Níkous).
Hier beginnen vele wandelingen: de wandeling naar Dryopída, die naar de Profítis Ilías of naar Agios Ioánnis en ook de wandeling naar Agios Stéfanos.

U loopt nu het dorp uit, komt voorbij een waterput en dan bij een kerkje: hier gaat een oud ezelspad rechts - dit is het begin van de wandeling naar Dryopída -, maar u neemt het betonnen straatje links omhoog dat leidt naar de Panagía tou Níkous. Volg dit pad, terwijl het naar rechts en links slingert, en u ziet de grote, witte kerk al vóór ons.

{Na 5 minuten, bij de ronde witgeverfde hoek van een muur, gaat er een pad naar rechts (wandelbord). Dit is het vervolg van de alternatieve wandeling (5) naar Agios Stéfanos - zie de wandeling Chóra - Agios Stéfanos en terug.}  

De wandeling naar Agios Stéfanos - en ook de wandelingen naar de Profítis Ilías en Agios Ioánnis - gaan hier nog rechtdoor en zo komt we bij het mooie klooster van de Panagía tou Níkous.

Vanaf op het grote terras rechts heeft u een mooi uitzicht op de vallei, met het pad naar Agios Ioánnis Pródromos - aan de andere kant heeft u ook een mooi panorama over Chóra!

U keert terug naar het hekje en volgen dan het pad verder langs het klooster (4). Na een tijdje daalt u rustig af in de vallei, recht in de richting van de Profítis Ilías. Na 5 minuten komt een pad van links, u gaat rechtdoor de mooie rotstrap af in de vallei; even verder, beneden, gaat een pad naar rechts {u zou hierlangs kunnen wandelen naar de kerk van Pródromos}. U gaat nu links in de vallei, met links een veld olijfbomen; na 20 m volgt u niet wat duidelijk de loop van een riviertje is, maar u neemt het monopáti (voetpad) rechts in de richting van een kapel (4); en weer na 50 m gaat u resoluut links (4) de hoogte in op een rotsachtig pad tot aan een kapelletje, waar u links van loopt.

De volgende 10 minuten gaat het vaak heel rotsachtige pad tussen muurtjes omhoog, de ene heuvelrug na de andere over, ongeveer zuidoostwaarts met de Profítis Ilías links van ons. Na ca. tien minuten komt uboven op de heuvelrug, met rechts enkele stallen: u pad slaat hier rechts af {het pad links (geen markering) gaat naar de Profítis Ilías.}

U volgt nu een prachtig pad dat u snel ver voor u uit zien slingeren. Nog verder voor u ziet u het eiland Sérifos met de twee kleine eilandjes ervoor liggen.
Let op: vaak hangen er spinnenwebben met grote spinnen erin over het pad, een bewijs dat er hier heel weinig wandelaars passeren!

Na 15 minuten begint een heel steile, rotsachtige afdaling naast en in de diepe vallei die links van u ligt. Na 5 minuten lastig afdalen wordt het pad breder en in een bocht ontdekt u zelfs overblijfselen van treden. U ziet ook dat er nog een hele afdaling volgt tot diep in de vallei en tot naast wat van ver op een waterput gelijkt; daarna zal het pad de vallei volgen. 
U daalt dus verder af en komt zo naast wat in werkelijkheid de resten van een huisje zijn; vanaf hier zult u ongeveer de vallei volgen.

Soms is het niet zo makkelijk in de bedding te lopen, er is slechts een vaag pad tussen grote rotsen, oleanders en distels. Na circa 5 minuten kan het echt moeilijk worden omdat een steil oplopende rots met ernaast een massa takken  de weg kan versperren. Het beste is rechts over het muurtje te klauteren en dan links verder te gaan. Let op: na 1 minuut gaat u niet door een opening rechts, maar u gaat verder tussen de muren. Het pad wordt direct veel duidelijker, het stijgt wat en dan komt het weer vóór een vallei vol oleanders.

Het is nu uitkijken: het pad daalt rechts tussen muren af, maar 1 minuut voor u in de bedding zouden komen, moet u het versperde pad links nemen.

{Het pad dat rechts afdaalt steekt de vallei tussen de oleanders over en gaat dan duidelijk weer omhoog om gauw weer tussen muren te lopen. U moet over een muurtje om op een driehoek splitsing te komen, en daar kunt u rechts een breed rotsachtig, soort van pad, tussen muren nemen. Dan volgt een werkelijk prachtige klim, soms op mooi uitgekapte rotsen, soms op stenen treden. Na 15 mooie minuten volgt er even een plat stuk, en na weer 1-2 minuten is er een Y-splitsing, waar een pad rechts naar een kapel loopt. Als u rechtdoor gaan, komt u op een duidelijk, op een paadje (van grond) tussen muren. Na 2-3 minuten is er weer een splitsing, met een bord naar de richting van waaruit u komt, naar ... Agios Stéfanos! Hier is er rechts opnieuw een pad naar een kapel en weer gaat u rechtdoor. Het pad blijft mooi en na 6 minuten moet u niet in de bedding lopen, maar links houden, links van een muur. Zo komt u op de nieuwe asfaltweg uit die Chóra met Dryopída verbindt. Als u nu 1,8 kilometer asfalt naar rechts zouden volgen, in twee wijde bochten, dan zou u rechts het pad naar Chóra kunnen vinden}

Maar voor Agios Stéfanos moet u het pad links nemen: het draait eerst weer links en loopt wat omhoog; na  ca. 10 minuten ziet u een pittoreske kapel voor u, links van de vallei (de asfaltweg loopt op de rechterflank van die vallei). 

U loopt nu makkelijk verder, eindelijk in de goede richting, want gauw ziet u de baai en de huizen van Agios Stéfanos voor u.

{Let op: na 3 minuten kun je een duidelijk pad rechts nemen: het zal naar een grindweg lopen, waar je links moet gaan, maar op een splitsing verder rechts, naar de asfaltweg.}

Maar wie langer op een pad wil lopen houdt hier links van een muur; al snel loopt u nu op een terras dat in de lente met gras en hoge bloemen overgroeid is. Na ca. 10 minuten neemt u net voorbij het eerste huis de betonnen treden rechts omlaag en via een vaag pad komt u op een grindweg. Ga hier niet links, want deze weg loopt dood! U gaat dus rechts en na 2 minuten slaat u scherp naar links af, zodat u snel op de asfaltweg uitkomen. Zo bent u na een goede 5 minuten bij het strand.

Het beste kunt u nog wat naar links, waar er meer zand, en ook schaduw en banken zijn. Ongeveer 100 meter landinwaarts is er langs de asfaltweg de mooie taverne O Kántris.
Voor de terugweg kunt u een taxi nemen en bent u in 10 minuten in Chóra of u loopt via een andere route terug. (Deze wandeling en nog meerdere krijgt u vooraf bij uw reisbescheiden toegestuurd).

 

Specialiteit van Kithnos is de lokale geitenkaas. Voor liefhebbers van kaas een absolute aanrader!

Recept met geitenkaas

Bieten met skordalia (Griekse knoflookpuree)

Ingrediënten

1 kg rode bietjes, met loof
3 eetlepels extra vergine olijfolie
1 eetlepel rodewijnazijn
voor de skordalia
250 g kruimige aardappelen, geschild, in stukken van 2 cm
2-3 teentjes knoflook, geplet
6 eetlepels olijfolie
1 eetlepel wittewijnazijn

bereidingswijze

Snijd de stengels van de bietjes af tot op 2-3 cm. Was het loof; gooi de buitenste, taaie blaadjes weg. Snijd de stelen en de blaadjes in 7 cm lange stukken. Spoel ze af in een vergiet. Boen de bietjes onder stromend water.

Breng in een grote pan een ruime hoeveelheid water met zout aan de kook. Kook de bietjes in 30-45 minuten op laag vuur gaar. Prik erin: als het binnenste zacht is, zijn ze gaar. Haal ze met een schuimspaan uit de pan.

Breng ondertussen in een andere grote pan water aan de kook voor de skordalia. Kook de aardappelen in ca. 10 minuten gaar. Giet ze af en laat ze goed uitlekken. Stamp of knijp ze tot een gladde puree (met resp. een pureestamper of een pureeknijper). Roer knoflook, ½ theelepel zeezout en een snufje witte peper door de puree. Giet al roerend met een houten lepel de olijfolie erbij. Roer de azijn erdoor. Breng de puree op smaak.

Breng het bietenkooknat weer aan de kook. Voeg de stelen, blaadjes en zo nodig water toe. Kook het loof in ca. 8 minuten gaar. Giet het af, laat het iets afkoelen en knijp er zoveel mogelijk vocht uit.

Schil de bietjes en snijd ze in vieren of in wigvormige stukken. Schik ze met de stelen en de blaadjes op een schaal. Klop de olijfolie en de azijn met wat zout en peper in een kommetje door elkaar. Schenk de dressing over de bietjes en het loof. Serveer warm of op kamertemperatuur en geef de skordalia erbij.